???? ???? ???????

میمونه دختر حارث از همسران رسول(ص). وی واپسین همسری بود که پیامبر آفریدگار(ص) به عقد خود درآورد. وی خویش را به رسول اعطا کرد و آیه ۵۰ سوره احزاب درباره وی نازل شد. میمونه بعداز رحلت نبی(ص)، در صف هواداران امام علی(ع) بود. وی جزو زنانی میباشد که از نبی ماجرا تشریفات مشهد نقل کرده‌اند.

نسب
نسب بی نقص او‌را «میمونة بنت حارث بن غم بن بُجَیر بن الهَزم بن رُوَیبَة بن عبدالله بن هلال بن عامر بن صعصعه» دانسته‌اند و مادرش را نیز هند دختر عوف بن زهیر یا این که خوله بنت عمرو بن کعب معرفی کرده‌اند.[۱] ابن حجر عسقلانی گفته میباشد اسم وی «بَرّة» بود و رسول بعد از تزویج، اسم اورا به میمونه تغییر و تحول بخشید.[۲]

یکی خواهران وی به اسم ام‌الفضل، همسر عباس عموی فرستاده(ص)[۳] و خواهر دیگر وی، مامان خالد بن ولید میباشد. همینطور زینب بنت خزیمه[۴] و نیز اسماء بنت عمیس، همسر جعفر بن ابی طالب و سلامه(سلمی) بنت عمیس، همسر حمزه بن عبدالمطلب خواهران مادری وی می‌باشند.[۵] بر این محور، وی خاله خالد بن ولید و ابن عباس میباشد.

فرستاده پروردگار(ص) در حدیثی، از میمونه، ام الفضل و اسماء بنت عمیس تحت عنوان «اخوات مؤمنات» ذکر شده میباشد.[۶]

همسران نبی (ص)

خدیجه دختر خویلد (وصلت: ۲۵ عام‌الفیل)
سوده دختر زمعه (تزویج: پیش از مسافرت)
عایشه دختر ابوبکر (وصلت: ۲ق)
حفصه دختر قدمت بن خطاب (تزویج: ۳ق)
زینب دختر خزیمه (وصلت: ۳ق)
ام سلمه دختر ابوامیه (وصلت: ۴ق)
زینب دختر جحش (تزویج: ۵هجری)
جویریه دختر حارث (تزویج: ۵ یا این که ۶ق)
ام‌حبیبه دختر ابوسفیان (وصلت: ۶ یا این که ۷ق)
ماریه دختر شمعون (وصلت: ۷ق)
صفیه دختر حیی (وصلت: ۷ق)
میمونه دختر حارث (وصلت: ۷ق)
نبو
قبل از تزویج با رسول
درباره اسم شوهران قدیمی وی اختلاف میباشد؛ البته دارای شهرت این میباشد که وی پیش از اسلام به همسری مسعود بن عمرو بن عمیر ثقفی درآمد؛ ولی بعداز چندی از وی جداگانه شد و با ابورهم بن عبدالعزی وصلت کرد و تا مجال مرگ ابورُهم با وی یار و همدم بود.[۷]

وصلت با فرستاده
در سال ۷ هجری زمانی که رسول(ص) به یار بقیه مسلمان ها برای ایفا عمرة القضا راهی مکه شدند،[۸] میمونه از بزرگی و فرم مسلمان‌ها در شگفت شد و به پیامبر معبود عشق پیدا کرد.[۹] وی این مسئله را با خواهرش، ام الفضل، همسر عباس بن عبدالمطلب فی مابین گذاشت و عباس نیز این مورد را به اگاهی رسول رساند. نبی، جعفر بن ابی طالب را جهت خواستگاری به سوی وی ارسال کرد.[۱۰] آورده شده زمانی که خبر خواستگاری فرستاده پروردگار(ص) به وی رسید، سوار بر شترش بود. درین هنگام از رمز شادمانی فریاد برآورد: «شتر و هر کس سوار آن میباشد، از آنِ پروردگار و رسولش باد.»[۱۱] از این‌رو آیه ۵۰ سوره احزاب در باب وی نازل شد:

«وَ فرمانَأةٌ مُؤمِنَةٌ إن وَهَبَت نَفسَها لِلنَّبِی» (و زن مؤمنی که خویش را به نبی اعطا کرد.)
فرستاده(ص) برای سکونت میمونه حجره‌ای در حیث گرفت و مانند دیگر زنانش برای وی شأن و جایگاهی قرار اعطا کرد.

میمونه تفویض تزویج خویش را به عباس عموی رسول(ص) سپرد. عباس نیز بعد از اجرا عمرة القضا در حیطه سرف در ده میلی مکه میمونه را به همسری فرستاده(ص) درآورد[۱۲] و چهارصد درهم[۱۳] و به نقلی پانصد درهم[۱۴] را مهریه وی قرار اعطا کرد. نقل شده وی خویش را به فرستاده هِبه کرد و داد ومهریه‌ای از وی طلب نکرد.[۱۵] رسول بعد از وصلت با میمونه، تصمیم گرفت به مناسبت این عروسی، ضیافت ترتیب دهد و بزرگان و فامیل میمونه را بدین ضیافت دعوت نماید؛ البته قریش این دعوت را نپذیرفتند و متذکر شدند که مهلت سه روزه نبی برای اقامت در مکه نقطه نهایی یافته میباشد، از این‌ رو خواهان خروج او و بقیه مسلمانها از مکه شدند.[۱۶] نبی(ص) از مکه بیرون شد و به غلام آزاد گردیده خویش ابورافع دستورداد تا میمونه را نزد وی آورد.[۱۷] براین اساس مراسم عروسی در فارغ مکه در ناحیه‌ای به اسم «سَرَف» فی مابین خط مش مکه و مدینه جاری ساختن شد[۱۸] و بعد از آن میمونه به همپا نبی پروردگار به سوی مدینه رهسپار شد.

میمونه دختر حارث از همسران رسول(ص). وی واپسین همسری بود که پیامبر آفریدگار(ص) به عقد خود درآورد. وی خویش را به رسول اعطا کرد و آیه ۵۰ سوره احزاب درباره وی نازل شد. میمونه بعداز رحلت نبی(ص)، در صف هواداران امام علی(ع) بود. وی جزو زنانی میباشد که از نبی ماجرا تشریفات مشهد نقل کرده‌اند.

نسب
نسب بی نقص او‌را «میمونة بنت حارث بن غم بن بُجَیر بن الهَزم بن رُوَیبَة بن عبدالله بن هلال بن عامر بن صعصعه» دانسته‌اند و مادرش را نیز هند دختر عوف بن زهیر یا این که خوله بنت عمرو بن کعب معرفی کرده‌اند.[۱] ابن حجر عسقلانی گفته میباشد اسم وی «بَرّة» بود و رسول بعد از تزویج، اسم اورا به میمونه تغییر و تحول بخشید.[۲]

یکی خواهران وی به اسم ام‌الفضل، همسر عباس عموی فرستاده(ص)[۳] و خواهر دیگر وی، مامان خالد بن ولید میباشد. همینطور زینب بنت خزیمه[۴] و نیز اسماء بنت عمیس، همسر جعفر بن ابی طالب و سلامه(سلمی) بنت عمیس، همسر حمزه بن عبدالمطلب خواهران مادری وی می‌باشند.[۵] بر این محور، وی خاله خالد بن ولید و ابن عباس میباشد.

فرستاده پروردگار(ص) در حدیثی، از میمونه، ام الفضل و اسماء بنت عمیس تحت عنوان «اخوات مؤمنات» ذکر شده میباشد.[۶]

همسران نبی (ص)

خدیجه دختر خویلد (وصلت: ۲۵ عام‌الفیل)
سوده دختر زمعه (تزویج: پیش از مسافرت)
عایشه دختر ابوبکر (وصلت: ۲ق)
حفصه دختر قدمت بن خطاب (تزویج: ۳ق)
زینب دختر خزیمه (وصلت: ۳ق)
ام سلمه دختر ابوامیه (وصلت: ۴ق)
زینب دختر جحش (تزویج: ۵هجری)
جویریه دختر حارث (تزویج: ۵ یا این که ۶ق)
ام‌حبیبه دختر ابوسفیان (وصلت: ۶ یا این که ۷ق)
ماریه دختر شمعون (وصلت: ۷ق)
صفیه دختر حیی (وصلت: ۷ق)
میمونه دختر حارث (وصلت: ۷ق)
نبو
قبل از تزویج با رسول
درباره اسم شوهران قدیمی وی اختلاف میباشد؛ البته دارای شهرت این میباشد که وی پیش از اسلام به همسری مسعود بن عمرو بن عمیر ثقفی درآمد؛ ولی بعداز چندی از وی جداگانه شد و با ابورهم بن عبدالعزی وصلت کرد و تا مجال مرگ ابورُهم با وی یار و همدم بود.[۷]

وصلت با فرستاده
در سال ۷ هجری زمانی که رسول(ص) به یار بقیه مسلمان ها برای ایفا عمرة القضا راهی مکه شدند،[۸] میمونه از بزرگی و فرم مسلمان‌ها در شگفت شد و به پیامبر معبود عشق پیدا کرد.[۹] وی این مسئله را با خواهرش، ام الفضل، همسر عباس بن عبدالمطلب فی مابین گذاشت و عباس نیز این مورد را به اگاهی رسول رساند. نبی، جعفر بن ابی طالب را جهت خواستگاری به سوی وی ارسال کرد.[۱۰] آورده شده زمانی که خبر خواستگاری فرستاده پروردگار(ص) به وی رسید، سوار بر شترش بود. درین هنگام از رمز شادمانی فریاد برآورد: «شتر و هر کس سوار آن میباشد، از آنِ پروردگار و رسولش باد.»[۱۱] از این‌رو آیه ۵۰ سوره احزاب در باب وی نازل شد:

«وَ فرمانَأةٌ مُؤمِنَةٌ إن وَهَبَت نَفسَها لِلنَّبِی» (و زن مؤمنی که خویش را به نبی اعطا کرد.)
فرستاده(ص) برای سکونت میمونه حجره‌ای در حیث گرفت و مانند دیگر زنانش برای وی شأن و جایگاهی قرار اعطا کرد.

میمونه تفویض تزویج خویش را به عباس عموی رسول(ص) سپرد. عباس نیز بعد از اجرا عمرة القضا در حیطه سرف در ده میلی مکه میمونه را به همسری فرستاده(ص) درآورد[۱۲] و چهارصد درهم[۱۳] و به نقلی پانصد درهم[۱۴] را مهریه وی قرار اعطا کرد. نقل شده وی خویش را به فرستاده هِبه کرد و داد ومهریه‌ای از وی طلب نکرد.[۱۵] رسول بعد از وصلت با میمونه، تصمیم گرفت به مناسبت این عروسی، ضیافت ترتیب دهد و بزرگان و فامیل میمونه را بدین ضیافت دعوت نماید؛ البته قریش این دعوت را نپذیرفتند و متذکر شدند که مهلت سه روزه نبی برای اقامت در مکه نقطه نهایی یافته میباشد، از این‌ رو خواهان خروج او و بقیه مسلمانها از مکه شدند.[۱۶] نبی(ص) از مکه بیرون شد و به غلام آزاد گردیده خویش ابورافع دستورداد تا میمونه را نزد وی آورد.[۱۷] براین اساس مراسم عروسی در فارغ مکه در ناحیه‌ای به اسم «سَرَف» فی مابین خط مش مکه و مدینه جاری ساختن شد[۱۸] و بعد از آن میمونه به همپا نبی پروردگار به سوی مدینه رهسپار شد.