و رباب بنت امرؤ القیس از حاضران در اتفاق کربلا و اسیران کربلا بود که بعداز شهید شدن پدرش با کاروان اسیران به کوفه و شام برده شد.سکینه از پدرش روایاتی نقل کرده و مبتنی بر گزارشات تاریخی اشعار برخی از شاعران عرب را داوری میکرده و اشعاری در رثای امام حسین(ع) سروده میباشد.مورخان درباره تزویج و مجال و جای درگذشت سکینه اختلافحیث دارا هستند. محل دفن اورا مدینه، مصر و دمشق گفتهاند.بعضا از فقیهان شیعه با استناد به وصلت سکینه با مصعب بن زبیر بر روا بودن وصلت زنان شیعه با دیگر مسلمانها فتوا تشریفات مشهد دادهاند.
در برخی منابع نسبتهایی همانند تغزل و شعرگویی به او داده گردیده کهاین نسبتها را ساخته معارضان اهل بیت و همینطور ناشی از خلط در بین او و سکینه بنت خالد دانستهاند.
معاشطومار
سکینه دختر امام حسین(ع) از رباب دختر امرؤ القیس بود.[۱] اسم اورا آمنه، امینه و اُمَیْمَه[یادداشت ۱] بیان کردهاند و گفتهاند به باعث سکون، ادب و وقاری که داشت، مادرش اورا سکینه کنیه داده بود.[۲] در منابع تاریخی مجال ولادت وی مشخص و معلوم نشده البته اورا خردخیس از خواهرش فاطمه معرفی کردهاند.[۳] از کتابهای تاریخی برمیآید سکینه در طول تکان امام حسین(ع) به کربلا، بالغ و در سن تزویج بوده؛ چون وقتیکه حسن مثنی یکیاز دختران امام حسین را خواستگاری کرد، امام اورا در گزینش در بین سکینه و فاطمه مخیر کرد
مورخان درباره تزویج سکینه اختلاف دارا هستند. بعضا معتقدند امام حسین(ع) سکینه را به تزویج پسر عمویش عبدالله بن حسن درآورد؛[۶] اماشیخ اثرگذار، عبدالله بن حسن را در طول اتفاق کربلا کودکی که به سن بلوغ و تزویج نرسیده، تعریف مینماید.[۷] برخی منابع همسر سکینه را ابوبکر بن حسن بن علی معرفی کردهاند؛ ولی مبتنی بر همین منابع ابوبکر لقب عبدالله بن حسن بوده میباشد.[۸] بعضا مورخان معتقدند پیش از آن که وصلت آن ها به زفاف بینجامد، عبدالله در رخداد کربلا به شهیدشدن رسید.[۹]روحانی ذبیح الله محلاتی مورخ و مولف در ریاحین الشریعه، عبدالله بن مسلم بن عقیل را همسر او معرفی نموده است.[۱۰]
بعضا از منابع تاریخی همسر سکینه را مصعب بن زبیر، دانستهاند.[۱۱] در کتاب الطبقات الکبری و الاعلام آمده میباشد که پس از قتل مُصعَب، سکینه به همسری عبدالله بن عثمان درآمد و بعداز مرگ عبدالله، زید بن قدمت نوه عثمان بن عفان با وی وصلت کرد. درین کتاب از نقل بعضا آورده شده سکینه در اواخر قدمت به همسری اصبغ بن عبدالعزیز[یادداشت ۲] نیز درآمده میباشد.[۱۲] بعضی از فقیهان شیعه از تزویج سکینه دختر امام حسین(ع) با مصعب بن زبیر برداشت کردهاند که وصلت زنان شیعه با مسلمانها غیر شیعه اشکالی ندارد.[۱۳]
برخی از مورخان وصلتهای زیادی که به ویژه در منابع اهل سنت به سکینه منسوب شده را مردود میدانند؛ چون دراین فی مابین اسم عده ای مشاهده میشود که سوابق دشمنی با اهل بیت داشته و تزویج سکینه با آنها بعید به لحاظ میرسد. درین منابع آمده میباشد که سکینه بعد از وصلت با عبدالله بن حسن دیگر تزویج نکرد.[۱۴] همینطور درباره تزویجهای مکرر سکینه گفتهاند که در ابتدا اسلام ترسیم بر این بوده که زنان پس از مرگ همسرانشان فارغ از شوهر نمانند و تزویج دوباره امری طبیعی بوده میباشد.[۱۵] بعضی نیز نسب و شرایط اجتماعی سکینه را از انگیزههای تزویجهای دوباره وی دانستهاند.[۱۶] همینطور گفتهاند دختران امام حسین(ع) بعد از درگذشت شوهرانشان از سوی حاکمان بنیامیه خواستگاری میشدند آنها برای جواب منفی به خواستگاری اشخاصی که با اهلبیت(ع) دشمنی داشتند با اشخاص دیگری وصلت میکردند.[۱۷]
درگذشت
سکینه بعداز اسارت به یاور کاروان اسرا به مدینه رجوع و برگشت. از معاش وی در مدینه تا مجال وفات، در منابع تاریخی گزارش چندانی در مشت وجود ندارد و فقط به مطرح شدن برخی از مناظرات و مجالس علمی اکتفا گردیده است.[۱۸] کیفیت وفات و محل دفن سکینه نیز گزینه اختلاف مورخان بوده میباشد. بعضی از منابع تاریخی وفات سکینه را ۵ ربیعالاول سال ۱۱۷ هجری قمری در مدینه نقل کردهاند.[۱۹] سازه بر نقل این منابع، خالد بن عبدالله(حکم کننده وقت) بر وی نماز خواند و اورا در گورستان بقیع به خاک سپردند. بعضی نیز گفتهاند زمانی سکینه با اصبغ بن عبدالعزیز تزویج کرد، از مدینه به طرف مصر جنبش کرده و در دمشق درگذشت.[۲۰] و در آرامستان باب الصغیر در دمشق، قبری منسوب به سکینه وجود دارااست. تودهای نیز گفتهاند بعد از وصلت با اصبغ بن عبدالعزیز به مصر رفته و در آنجا مدفون گردیده است. مقبرهای در قاهره نیز به سکینه بنت الحسین منسوب میباشد.
حضور در رخداد کربلا
مبنی بر گزارشهای جانور در مقاتل، سکینه در حادثه کربلا حضور داشته میباشد. بنابر نقل این منابع، در روز عاشورا، امام حسین(ع) برای واپسین وداع، از میدان پیکار به سوی اهل بیت خویش رجوع و با آن ها وداع کرد بعد از آن نزد دختر خویش سکینه رفت که در کنارهای نشسته و میگریست
و رباب بنت امرؤ القیس از حاضران در اتفاق کربلا و اسیران کربلا بود که بعداز شهید شدن پدرش با کاروان اسیران به کوفه و شام برده شد.سکینه از پدرش روایاتی نقل کرده و مبتنی بر گزارشات تاریخی اشعار برخی از شاعران عرب را داوری میکرده و اشعاری در رثای امام حسین(ع) سروده میباشد.مورخان درباره تزویج و مجال و جای درگذشت سکینه اختلافحیث دارا هستند. محل دفن اورا مدینه، مصر و دمشق گفتهاند.بعضا از فقیهان شیعه با استناد به وصلت سکینه با مصعب بن زبیر بر روا بودن وصلت زنان شیعه با دیگر مسلمانها فتوا تشریفات مشهد دادهاند.
در برخی منابع نسبتهایی همانند تغزل و شعرگویی به او داده گردیده کهاین نسبتها را ساخته معارضان اهل بیت و همینطور ناشی از خلط در بین او و سکینه بنت خالد دانستهاند.
معاشطومار
سکینه دختر امام حسین(ع) از رباب دختر امرؤ القیس بود.[۱] اسم اورا آمنه، امینه و اُمَیْمَه[یادداشت ۱] بیان کردهاند و گفتهاند به باعث سکون، ادب و وقاری که داشت، مادرش اورا سکینه کنیه داده بود.[۲] در منابع تاریخی مجال ولادت وی مشخص و معلوم نشده البته اورا خردخیس از خواهرش فاطمه معرفی کردهاند.[۳] از کتابهای تاریخی برمیآید سکینه در طول تکان امام حسین(ع) به کربلا، بالغ و در سن تزویج بوده؛ چون وقتیکه حسن مثنی یکیاز دختران امام حسین را خواستگاری کرد، امام اورا در گزینش در بین سکینه و فاطمه مخیر کرد
مورخان درباره تزویج سکینه اختلاف دارا هستند. بعضا معتقدند امام حسین(ع) سکینه را به تزویج پسر عمویش عبدالله بن حسن درآورد؛[۶] اماشیخ اثرگذار، عبدالله بن حسن را در طول اتفاق کربلا کودکی که به سن بلوغ و تزویج نرسیده، تعریف مینماید.[۷] برخی منابع همسر سکینه را ابوبکر بن حسن بن علی معرفی کردهاند؛ ولی مبتنی بر همین منابع ابوبکر لقب عبدالله بن حسن بوده میباشد.[۸] بعضا مورخان معتقدند پیش از آن که وصلت آن ها به زفاف بینجامد، عبدالله در رخداد کربلا به شهیدشدن رسید.[۹]روحانی ذبیح الله محلاتی مورخ و مولف در ریاحین الشریعه، عبدالله بن مسلم بن عقیل را همسر او معرفی نموده است.[۱۰]
بعضا از منابع تاریخی همسر سکینه را مصعب بن زبیر، دانستهاند.[۱۱] در کتاب الطبقات الکبری و الاعلام آمده میباشد که پس از قتل مُصعَب، سکینه به همسری عبدالله بن عثمان درآمد و بعداز مرگ عبدالله، زید بن قدمت نوه عثمان بن عفان با وی وصلت کرد. درین کتاب از نقل بعضا آورده شده سکینه در اواخر قدمت به همسری اصبغ بن عبدالعزیز[یادداشت ۲] نیز درآمده میباشد.[۱۲] بعضی از فقیهان شیعه از تزویج سکینه دختر امام حسین(ع) با مصعب بن زبیر برداشت کردهاند که وصلت زنان شیعه با مسلمانها غیر شیعه اشکالی ندارد.[۱۳]
برخی از مورخان وصلتهای زیادی که به ویژه در منابع اهل سنت به سکینه منسوب شده را مردود میدانند؛ چون دراین فی مابین اسم عده ای مشاهده میشود که سوابق دشمنی با اهل بیت داشته و تزویج سکینه با آنها بعید به لحاظ میرسد. درین منابع آمده میباشد که سکینه بعد از وصلت با عبدالله بن حسن دیگر تزویج نکرد.[۱۴] همینطور درباره تزویجهای مکرر سکینه گفتهاند که در ابتدا اسلام ترسیم بر این بوده که زنان پس از مرگ همسرانشان فارغ از شوهر نمانند و تزویج دوباره امری طبیعی بوده میباشد.[۱۵] بعضی نیز نسب و شرایط اجتماعی سکینه را از انگیزههای تزویجهای دوباره وی دانستهاند.[۱۶] همینطور گفتهاند دختران امام حسین(ع) بعد از درگذشت شوهرانشان از سوی حاکمان بنیامیه خواستگاری میشدند آنها برای جواب منفی به خواستگاری اشخاصی که با اهلبیت(ع) دشمنی داشتند با اشخاص دیگری وصلت میکردند.[۱۷]
درگذشت
سکینه بعداز اسارت به یاور کاروان اسرا به مدینه رجوع و برگشت. از معاش وی در مدینه تا مجال وفات، در منابع تاریخی گزارش چندانی در مشت وجود ندارد و فقط به مطرح شدن برخی از مناظرات و مجالس علمی اکتفا گردیده است.[۱۸] کیفیت وفات و محل دفن سکینه نیز گزینه اختلاف مورخان بوده میباشد. بعضی از منابع تاریخی وفات سکینه را ۵ ربیعالاول سال ۱۱۷ هجری قمری در مدینه نقل کردهاند.[۱۹] سازه بر نقل این منابع، خالد بن عبدالله(حکم کننده وقت) بر وی نماز خواند و اورا در گورستان بقیع به خاک سپردند. بعضی نیز گفتهاند زمانی سکینه با اصبغ بن عبدالعزیز تزویج کرد، از مدینه به طرف مصر جنبش کرده و در دمشق درگذشت.[۲۰] و در آرامستان باب الصغیر در دمشق، قبری منسوب به سکینه وجود دارااست. تودهای نیز گفتهاند بعد از وصلت با اصبغ بن عبدالعزیز به مصر رفته و در آنجا مدفون گردیده است. مقبرهای در قاهره نیز به سکینه بنت الحسین منسوب میباشد.
حضور در رخداد کربلا
مبنی بر گزارشهای جانور در مقاتل، سکینه در حادثه کربلا حضور داشته میباشد. بنابر نقل این منابع، در روز عاشورا، امام حسین(ع) برای واپسین وداع، از میدان پیکار به سوی اهل بیت خویش رجوع و با آن ها وداع کرد بعد از آن نزد دختر خویش سکینه رفت که در کنارهای نشسته و میگریست
تشریفات عروسی اقتصادی و مقرونبهصرفه در مشهد – کیفیت با بودجه محدود