واکنش قریش
بعد از مسافرت مجدد تودهای از مسلمان ها به حبشه، قریش به تکاپو افتاده و ازآنجاکه با حبشیان ارتباط بازرگانی داشتند و میانشان دوستی بود،[۲۸] عمرو بن عاص و عبدالله بن ابی ربیعه را با هدایایی نزد نجاشی فرمان روا حبشه فرستادند.[۲۹] عمروعاص پناهندگان را بردههایی کودن معرفی کرد که از آیین خویش خارج گردیدهاند. نجاشی بر آن شد تا انگیزه را از خویش مهاجرین جویا خواهد شد، لذا بزرگان فقهی کشورش را توده کرد و با حضور آنها، انگیزه هجرت را از مسلمانها پرسید. جعفر بن ابی طالب جواب تشریفات مشهد اعطا کرد:
« «ما مردمی کودن و بتپرست بودیم و گوشت مردار میخوردیم، خون میریختیم و مرتکب بی عفتی میشدیم تا اینکه پروردگار از دربین ما پیامبری برانگیخت که نژاد اورا میشناسیم و به راستگویی و امانتداری وی ایمان داریم. وی مارا به معبود و توحید فراخوانده و از سنگپرستی و بتپرستی دستگیر، مارا به راستگویی و صله رحم و خیر به هم محلی فراخواند و از بی عفتی دستگیر، ولی اینان با ما دشمنی کرده و میخواهند مارا مجدد به بتپرستی برگردانند، بهاین جهت ما به مملکت پایین فرماندهی تو گریختیم و تورا بر بقیه افراد ترجیج دادیم.» »
نجاشی به مشرکان اعلام کرد: بروید، به پروردگار قسم و سوگند که هیچ وقت وی را نزد شما نخواهم ارسال کرد و آن دو با سرافکندگی بازگشتند.[۳۰]
رجوع مهاجران
برگشت مهاجران از حبشه تدریجی بود. آن توده که بعداز مسافرت اولیه بازگشته بودند، در مکه باقیمانده و یاور مسلمانها به مدینه مهاجرت کردند. گردآوریای نیز دو سال قبل از مبارزه خیبر و سایر بعد از فتح خیبر به مدینه بازگشتند.[۳۱]
نبی(ص) عمرو بن امیة الضمری را نزد نجاشی ارسال کرد تا رجوع و برگشت آنها را میسر سازد.[۳۲]
رجوع و برگشت واپسین مهاجر از حبشه، در سال هفتم هجری قمری و هم زمان با فتح خیبر بود.[۳۳] دربین واپسین مهاجران، جعفر بن ابیطالب، به یار و همدم همسرش اسماء بنت عمیس و فرزندش عبدالله بن جعفر بودند.[۳۴] هنگامی جعفر نزد فرستاده آمد، نبی پروردگار(ص) پیشانی اورا بوسید و ذکر کرد نمیدانم برای کدام برد خوشحال باشم؛ فتح خیبر یا این که رجوع و برگشت جعفر.[۳۵]
درگذشتگان
از فی مابین مهاجران به حبشه، هشت نفر از جهان رفته و در به عبارتی جا دفن شدند:
عبید الله بن جحش از بنی بنده شمس که در حبشه به مسیحیت میل پیدا کرد و به عبارتی باز ماند تا درگذشت
قدمت بن امیة بن حارث از بنی اسد
حاطب بن حارث و برادرش حطاب بن حارث که هر دو از بنی جمح بودند
عبدالله بن حارث بن قیس از بنی سهم
عروة بن مخلوق العزی
عدی بن نضلة از بنی عدی
موسی بن حارث بن خالد از بنی دسته
واکنش قریش
بعد از مسافرت مجدد تودهای از مسلمان ها به حبشه، قریش به تکاپو افتاده و ازآنجاکه با حبشیان ارتباط بازرگانی داشتند و میانشان دوستی بود،[۲۸] عمرو بن عاص و عبدالله بن ابی ربیعه را با هدایایی نزد نجاشی فرمان روا حبشه فرستادند.[۲۹] عمروعاص پناهندگان را بردههایی کودن معرفی کرد که از آیین خویش خارج گردیدهاند. نجاشی بر آن شد تا انگیزه را از خویش مهاجرین جویا خواهد شد، لذا بزرگان فقهی کشورش را توده کرد و با حضور آنها، انگیزه هجرت را از مسلمانها پرسید. جعفر بن ابی طالب جواب تشریفات مشهد اعطا کرد:
« «ما مردمی کودن و بتپرست بودیم و گوشت مردار میخوردیم، خون میریختیم و مرتکب بی عفتی میشدیم تا اینکه پروردگار از دربین ما پیامبری برانگیخت که نژاد اورا میشناسیم و به راستگویی و امانتداری وی ایمان داریم. وی مارا به معبود و توحید فراخوانده و از سنگپرستی و بتپرستی دستگیر، مارا به راستگویی و صله رحم و خیر به هم محلی فراخواند و از بی عفتی دستگیر، ولی اینان با ما دشمنی کرده و میخواهند مارا مجدد به بتپرستی برگردانند، بهاین جهت ما به مملکت پایین فرماندهی تو گریختیم و تورا بر بقیه افراد ترجیج دادیم.» »
نجاشی به مشرکان اعلام کرد: بروید، به پروردگار قسم و سوگند که هیچ وقت وی را نزد شما نخواهم ارسال کرد و آن دو با سرافکندگی بازگشتند.[۳۰]
رجوع مهاجران
برگشت مهاجران از حبشه تدریجی بود. آن توده که بعداز مسافرت اولیه بازگشته بودند، در مکه باقیمانده و یاور مسلمانها به مدینه مهاجرت کردند. گردآوریای نیز دو سال قبل از مبارزه خیبر و سایر بعد از فتح خیبر به مدینه بازگشتند.[۳۱]
نبی(ص) عمرو بن امیة الضمری را نزد نجاشی ارسال کرد تا رجوع و برگشت آنها را میسر سازد.[۳۲]
رجوع و برگشت واپسین مهاجر از حبشه، در سال هفتم هجری قمری و هم زمان با فتح خیبر بود.[۳۳] دربین واپسین مهاجران، جعفر بن ابیطالب، به یار و همدم همسرش اسماء بنت عمیس و فرزندش عبدالله بن جعفر بودند.[۳۴] هنگامی جعفر نزد فرستاده آمد، نبی پروردگار(ص) پیشانی اورا بوسید و ذکر کرد نمیدانم برای کدام برد خوشحال باشم؛ فتح خیبر یا این که رجوع و برگشت جعفر.[۳۵]
درگذشتگان
از فی مابین مهاجران به حبشه، هشت نفر از جهان رفته و در به عبارتی جا دفن شدند:
عبید الله بن جحش از بنی بنده شمس که در حبشه به مسیحیت میل پیدا کرد و به عبارتی باز ماند تا درگذشت
قدمت بن امیة بن حارث از بنی اسد
حاطب بن حارث و برادرش حطاب بن حارث که هر دو از بنی جمح بودند
عبدالله بن حارث بن قیس از بنی سهم
عروة بن مخلوق العزی
عدی بن نضلة از بنی عدی
موسی بن حارث بن خالد از بنی دسته
چگونه یک مراسم منظم و بدون دغدغه برگزار کنیم؟