روح
دربارهٔ منجر کاربرد واژه «روح» برای اشاره به جبرئیل مفسران اقوال گوناگونی بیان کردهاند، نظیر وابستگی وی به دانا مجردات و روحانیات، شکل گیری سوای تولد، غلبه حیات در وی، افاضهٔ حیات و احیای شریعت به واسطهٔ وی یا این که ذکر برتری وی بر بقیه م تشریفات مشهد لائکه.[۳۰]
دربارهٔ نسبت جبرئیل با روح و خواسته از روح، که به یار فرشتگان از آن در سوره قدر خاطر گردیده[۳۱] یا این که دربارهاش سؤال گردیده،[۳۲] اختلاف میباشد. برخی آن را فرشتهای مُوکَّل بر ارواح یا این که موجودی رفیعتر از فرشتگان و جبرئیل دانسته و گروهی منظور از آن را جبرئیل و تعبیروتفسیر روح را دالِّ بر عظمت و برتری جبرئیل بر دیگر فرشتگان دانستهاند.[۳۳]
نقد به تفکر یهود
آیه ها ۹۷ و ۹۸ سورهٔ بقره در عکس العمل به درنگ یهودیان در بارهٔ جبرئیل نازل گردیده است.[۳۴] آنها از نبی(ص) پرسیدند، کدام فرشته نزد وی می آید و زیرا شنیدند که آن فرشته جبرئیل میباشد، به انگیزه کینهای که از جبرئیل داشتند، جبرئیل را معاند خویش خواندند.
ظاهراً وی جبرئیل را فرشته نازل کنندهٔ بلا و رنج و دستور دهنده به نزاع و قتال و میکائیل را فرشتهٔ بخشش و بشارت برای خاندان یهود میدانستند،[۳۵] از این رو آیهٔ ۹۸ سوره بقره دشمنی با جبرئیل را متساوی عداوت با میکائیل و دیگر ملائکه و حتی آفریدگار میشمرَد. بیان کننده یهودیان درپی عذر و بهانهای بودند تا از تایید اسلام رمز گشوده زنند، چه قبلا سؤال، سوالهای دیگری از رسول(ص) کرده بودند تا نبوت اورا بیازمایند و زمانی که حضرت به سوالهای قبل پسندیده جواب بخشید، سؤال از فرشتهٔ وحی را مطرح کردند.[۳۶] این در حالی میباشد که عبدالله بن درود، از علمای یهود، بعداز طرح سوالهایی که تفکر میکرد صرفا انبیاء پاسخش را می دانند و شنیدن پاسخهای نبی(ص)، مسلمان شد.[۳۷]
افسانه خان الامین
نوشتهیعلمیٔ اساسی: خان الامین
بعضی از اهل سنت، شیعه را جنایتکار نمودهاند که در اعتقادوباور آن ها، جبرئیل در جریان وحی توطئه کرده و به مکان آن که رسالت را به علی بن ابیطالب(ع) ابلاغ نماید آن را به حضرت محمد(ص) ابلاغ کرده است. از این رو بعداز درود نمازشان سه توشه دست خویش را بالا برده و میگویند: خانَ الاَمینُ: امین وحی کارشکنی کرد. ابن تیمیه از عالمان وهابی در کتاب منهاج السنة النبویهمیگوید: یهود درصدد وارد کردن نقص و عیب بر جبرئیل برآمده و اورا از میان فرشتگان معاند خویش میدانند همان گونه که شیعه میگویند: جبرئیل به غلط وحی را بر محمد نازل نموده است.[۳۸]
عالمان شیعه این نسبت را افترا دانسته و علت آن را مشابهسازی مذهب شیعه به آئین یهود بوسیله متعصبان از اهل سنت دانستهاند.[۳۹] اعتقادوباور به حیله جبرئیل با عقاید شیعه ناسازگار میباشد؛[۴۰] چراکه شیعهها معتقدند جبرئیل معصوم میباشد و امام علی(ع) فرستاده وجود ندارد.[۴۱]
نزول وحی
مبنی بر احادیث مو جود در منابع اسلامی، جبرئیل اولیه آیهها قرآن[۴۲] را در غار حرا به نبی(ص) وحی کرد. بعد رسول(ص) نزد خدیجه(س) رجوع و اورا از این دستور اساسی با خبر تشکیل داد.[۴۳]
شیوه اهل سنت
طبق احادیث گوناگون در منابع اهل سنّت، فرستاده(ص) بعداز اخذ وحی در گیر شک وتردید شد که آیا فرشتۀ وحی را چشم یا این که با شیطان ملاقات نموده است و به توصیۀ همسرش نزد وَرَقَة بن نَوْفَل که شخصی نصرانی و آشنا به کتاب ها پیشینیان بود، رفت و وی به فرستاده(ص) اعتقاد بخشید که آن فرشته به عبارتی ناموس اکبر میباشد که پیشتر بر موسی(ع) نازل شدهاست.[۴۴]
این ماجرا را مردم سیره نویسان و محدثان و مفسران آتی اهل سنت پذیرفتهاند.[۴۵] حتی این روایات به منابع حدیثی و تفسیری شیعی نیز روش یافته میباشد.[۴۶]
حیث شیعه
عالمان شیعه به گستردن به عیب گیری مدرک و محتوای روایاتی که اهل سنت درخصوص استارت وحی توسط جبرئیل ذکر کردهاند، پرداختهاند، به عنوان مثال اینکه سلسله گواهی هیچ یک از این داستانها به صورت متصل به شاهد قصه نمیرسد؛ اختلاف نقل ماجرا خویش مدرک بر ساختگی بودن آن میباشد و شک نبی(ص) در ماهیت وحی و ملاقات با جبرئیل یا این که شیطان با جایگاه طهارت نبی(ص) سازش ندارد.[۴۷] گفتنی میباشد در احادیث شیعی گزارشی که از شروع وحی ارائه گردیده، از خطاها حافظه گردیده مبراست و با منزلت و مقام نبی(ص) هماهنگ میباشد.[۴۸]
روح
دربارهٔ منجر کاربرد واژه «روح» برای اشاره به جبرئیل مفسران اقوال گوناگونی بیان کردهاند، نظیر وابستگی وی به دانا مجردات و روحانیات، شکل گیری سوای تولد، غلبه حیات در وی، افاضهٔ حیات و احیای شریعت به واسطهٔ وی یا این که ذکر برتری وی بر بقیه م تشریفات مشهد لائکه.[۳۰]
دربارهٔ نسبت جبرئیل با روح و خواسته از روح، که به یار فرشتگان از آن در سوره قدر خاطر گردیده[۳۱] یا این که دربارهاش سؤال گردیده،[۳۲] اختلاف میباشد. برخی آن را فرشتهای مُوکَّل بر ارواح یا این که موجودی رفیعتر از فرشتگان و جبرئیل دانسته و گروهی منظور از آن را جبرئیل و تعبیروتفسیر روح را دالِّ بر عظمت و برتری جبرئیل بر دیگر فرشتگان دانستهاند.[۳۳]
نقد به تفکر یهود
آیه ها ۹۷ و ۹۸ سورهٔ بقره در عکس العمل به درنگ یهودیان در بارهٔ جبرئیل نازل گردیده است.[۳۴] آنها از نبی(ص) پرسیدند، کدام فرشته نزد وی می آید و زیرا شنیدند که آن فرشته جبرئیل میباشد، به انگیزه کینهای که از جبرئیل داشتند، جبرئیل را معاند خویش خواندند.
ظاهراً وی جبرئیل را فرشته نازل کنندهٔ بلا و رنج و دستور دهنده به نزاع و قتال و میکائیل را فرشتهٔ بخشش و بشارت برای خاندان یهود میدانستند،[۳۵] از این رو آیهٔ ۹۸ سوره بقره دشمنی با جبرئیل را متساوی عداوت با میکائیل و دیگر ملائکه و حتی آفریدگار میشمرَد. بیان کننده یهودیان درپی عذر و بهانهای بودند تا از تایید اسلام رمز گشوده زنند، چه قبلا سؤال، سوالهای دیگری از رسول(ص) کرده بودند تا نبوت اورا بیازمایند و زمانی که حضرت به سوالهای قبل پسندیده جواب بخشید، سؤال از فرشتهٔ وحی را مطرح کردند.[۳۶] این در حالی میباشد که عبدالله بن درود، از علمای یهود، بعداز طرح سوالهایی که تفکر میکرد صرفا انبیاء پاسخش را می دانند و شنیدن پاسخهای نبی(ص)، مسلمان شد.[۳۷]
افسانه خان الامین
نوشتهیعلمیٔ اساسی: خان الامین
بعضی از اهل سنت، شیعه را جنایتکار نمودهاند که در اعتقادوباور آن ها، جبرئیل در جریان وحی توطئه کرده و به مکان آن که رسالت را به علی بن ابیطالب(ع) ابلاغ نماید آن را به حضرت محمد(ص) ابلاغ کرده است. از این رو بعداز درود نمازشان سه توشه دست خویش را بالا برده و میگویند: خانَ الاَمینُ: امین وحی کارشکنی کرد. ابن تیمیه از عالمان وهابی در کتاب منهاج السنة النبویهمیگوید: یهود درصدد وارد کردن نقص و عیب بر جبرئیل برآمده و اورا از میان فرشتگان معاند خویش میدانند همان گونه که شیعه میگویند: جبرئیل به غلط وحی را بر محمد نازل نموده است.[۳۸]
عالمان شیعه این نسبت را افترا دانسته و علت آن را مشابهسازی مذهب شیعه به آئین یهود بوسیله متعصبان از اهل سنت دانستهاند.[۳۹] اعتقادوباور به حیله جبرئیل با عقاید شیعه ناسازگار میباشد؛[۴۰] چراکه شیعهها معتقدند جبرئیل معصوم میباشد و امام علی(ع) فرستاده وجود ندارد.[۴۱]
نزول وحی
مبنی بر احادیث مو جود در منابع اسلامی، جبرئیل اولیه آیهها قرآن[۴۲] را در غار حرا به نبی(ص) وحی کرد. بعد رسول(ص) نزد خدیجه(س) رجوع و اورا از این دستور اساسی با خبر تشکیل داد.[۴۳]
شیوه اهل سنت
طبق احادیث گوناگون در منابع اهل سنّت، فرستاده(ص) بعداز اخذ وحی در گیر شک وتردید شد که آیا فرشتۀ وحی را چشم یا این که با شیطان ملاقات نموده است و به توصیۀ همسرش نزد وَرَقَة بن نَوْفَل که شخصی نصرانی و آشنا به کتاب ها پیشینیان بود، رفت و وی به فرستاده(ص) اعتقاد بخشید که آن فرشته به عبارتی ناموس اکبر میباشد که پیشتر بر موسی(ع) نازل شدهاست.[۴۴]
این ماجرا را مردم سیره نویسان و محدثان و مفسران آتی اهل سنت پذیرفتهاند.[۴۵] حتی این روایات به منابع حدیثی و تفسیری شیعی نیز روش یافته میباشد.[۴۶]
حیث شیعه
عالمان شیعه به گستردن به عیب گیری مدرک و محتوای روایاتی که اهل سنت درخصوص استارت وحی توسط جبرئیل ذکر کردهاند، پرداختهاند، به عنوان مثال اینکه سلسله گواهی هیچ یک از این داستانها به صورت متصل به شاهد قصه نمیرسد؛ اختلاف نقل ماجرا خویش مدرک بر ساختگی بودن آن میباشد و شک نبی(ص) در ماهیت وحی و ملاقات با جبرئیل یا این که شیطان با جایگاه طهارت نبی(ص) سازش ندارد.[۴۷] گفتنی میباشد در احادیث شیعی گزارشی که از شروع وحی ارائه گردیده، از خطاها حافظه گردیده مبراست و با منزلت و مقام نبی(ص) هماهنگ میباشد.[۴۸]
چگونه یک مراسم منظم و بدون دغدغه برگزار کنیم؟