???? ???? ???????

طوبی
طوبی (طوبا) یا این که شجره طوبی اسم درختی در فردوس که مطابق احادیث آفریدگار آن را با دست خود اخلاق نمود. اصل و ریشه این درخت در منزل نبی(ص) و شاخه‌های آن در منزل‌های تشریفات مشهد مؤمنان میباشد.

مقام و مضمون‌‌شناسی
واژه و کلمه طوبی در قرآن یک‌توشه در آیه ۲۹ سوره رعد نام برده میباشد: «الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ طُوبی لَهُمْ وَ حُسْنُ مَاب»

کلمه و واژه " طوبی" را به هیچ عنوانً عربی نمی‌دانند؛ طبق حیث ابن عباس طوبی اسم فردوس به گویش حبشی میباشد و سعید بن جبیر طوبی را اسم پردیس به گویش هندی دانسته میباشد.[۱]

بعضی مفسران مراد از واژه طوبی در قرآن را مفاهیمی غیر از اسم درختی خاص بیان کرده‌اند،[یادداشت ۱] البته در احادیث شیعه و اهل سنت،[یادداشت ۲] از طوبی تحت عنوان درخت حافظه گردیده‌است. برخی معتقدند معبود برخی از اصطلاحات هنگفت و مفاهیم نامأنوس با ذهن بشری، مانند واقعیت «طوبی» را در پوسته مفاهیم قابل ادراکِ انسان ذکر کرده، و نباید در‌این موردها واقعیت مضمون‌ را همین درخت‌های مادی تصور کرد.[مستلزم منبع]

طوبی در احادیث
مجلسی اولیه با دقت به مضمون احادیث، درخت طوبی را چنین تعریف می‌نماید: درختی میباشد در فردوس و همان طور که نوروفروغ خورشید در کلیه منزل‌ها وارد می‌گردد، شاخه‌های آن در منزل کلیه بهشتیان کشیده گردیده است، در هر شاخه‌ای از آن میوه‌ها و نعمتهایی میباشد که خیر چشمی چشم و خیر موبایل شنیده و خیر در خیال و خاطر کسی خطور نموده است. آن درخت را پروردگار با دست اقتدار خویش آفریده میباشد و آن را جانی داده میباشد که شیعه‌ها و درجات آن‌ها‌را می شناسید، و بهشتیان هر سیرتکامل زینتی که بخواهند و هر نوع میوه که رغبت داشته باشند از آن درخت بچینند و این درخت ثمره محبت اهل بیت(ع) میباشد.»[۲]

رُاو عَن الصّادق(ع): هِی شَجَرَةٌ مِنْ جَنَّةِ عَدْنٍ غَرَسَهَا رَبِّی بِیدِهِ
امام راستگو(ع) در عظمت طوبی فرمود: طوبی درختی از جنت عَدْن میباشد که خدا آن را با دست خود کاشته میباشد.
حر عاملی، وسائل الشیعة، ۱۴۱۲ق، ج۲۴، ص۳۲۴
در حدیثی از امام علی(ع)، در اولیه شعبان به فرمان خدا در پردیس باز گردیده و به درخت طوبی دستور میدهد تا شاخه‌هایش را بر روی جهان بگسترد، اجرا این ماه، مانند چنگ زدن به شاخه‌های این درخت بوده و فرد را بهشتی می‌نماید.[۳]

مطابق احادیث درخت طوبی یک کدام از تعدادی چیزی میباشد که پروردگار با دست توان خود آنان را کردار کرده است.[۴]

در حدیثی از نبی اکرم(ص) در زمینه ی درخت طوبی سوال شد. حضرت فرمود اصلِ آن درخت در منزل اینجانب میباشد و فرع آن بر اهل فردوس. دقایقی آن‌گاه فرد دیگری همین سؤال را پرسید و حضرت فرمود: طوبی در منزل علی(ع) میباشد. حاضرین با تعجب انگیزه تفاوت جواب را پرسیدند، رسول(ص) فرمود: منزل اینجانب و علی(ع) در پردیس در یک جای میباشد.[۵]

در احادیث میباشد که نبی پروردگار (ص) فاطمه را زیاد می‌بوسیدو زیرا به حیث عايشه بوسیدن فاطمه امری نامتعارف بود، پیامبر خداوند (ص) به عایشه اعلام کرد: وقتی كه منرا در رخداد اسراء به عرش بردند، وارد فردوس شدم، جبرئیل منرا مجاورت درخت طوبی موفقیت و از میوه‌های آن به اینجانب اعطا کرد و اینجانب خوردم. خدا آن را تبديل به آب در پشت اینجانب كرد. زمانی به زمین نزد خديجه آمدم، وی به فاطمه باردار شد، هیچ هنگامی فاطمه را نبوسیدم مگر این كه بوی به عبارتی درخت طوبی را از وی استشمام کردم.[۶]

طوبی
طوبی (طوبا) یا این که شجره طوبی اسم درختی در فردوس که مطابق احادیث آفریدگار آن را با دست خود اخلاق نمود. اصل و ریشه این درخت در منزل نبی(ص) و شاخه‌های آن در منزل‌های تشریفات مشهد مؤمنان میباشد.

مقام و مضمون‌‌شناسی
واژه و کلمه طوبی در قرآن یک‌توشه در آیه ۲۹ سوره رعد نام برده میباشد: «الَّذِینَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ طُوبی لَهُمْ وَ حُسْنُ مَاب»

کلمه و واژه " طوبی" را به هیچ عنوانً عربی نمی‌دانند؛ طبق حیث ابن عباس طوبی اسم فردوس به گویش حبشی میباشد و سعید بن جبیر طوبی را اسم پردیس به گویش هندی دانسته میباشد.[۱]

بعضی مفسران مراد از واژه طوبی در قرآن را مفاهیمی غیر از اسم درختی خاص بیان کرده‌اند،[یادداشت ۱] البته در احادیث شیعه و اهل سنت،[یادداشت ۲] از طوبی تحت عنوان درخت حافظه گردیده‌است. برخی معتقدند معبود برخی از اصطلاحات هنگفت و مفاهیم نامأنوس با ذهن بشری، مانند واقعیت «طوبی» را در پوسته مفاهیم قابل ادراکِ انسان ذکر کرده، و نباید در‌این موردها واقعیت مضمون‌ را همین درخت‌های مادی تصور کرد.[مستلزم منبع]

طوبی در احادیث
مجلسی اولیه با دقت به مضمون احادیث، درخت طوبی را چنین تعریف می‌نماید: درختی میباشد در فردوس و همان طور که نوروفروغ خورشید در کلیه منزل‌ها وارد می‌گردد، شاخه‌های آن در منزل کلیه بهشتیان کشیده گردیده است، در هر شاخه‌ای از آن میوه‌ها و نعمتهایی میباشد که خیر چشمی چشم و خیر موبایل شنیده و خیر در خیال و خاطر کسی خطور نموده است. آن درخت را پروردگار با دست اقتدار خویش آفریده میباشد و آن را جانی داده میباشد که شیعه‌ها و درجات آن‌ها‌را می شناسید، و بهشتیان هر سیرتکامل زینتی که بخواهند و هر نوع میوه که رغبت داشته باشند از آن درخت بچینند و این درخت ثمره محبت اهل بیت(ع) میباشد.»[۲]

رُاو عَن الصّادق(ع): هِی شَجَرَةٌ مِنْ جَنَّةِ عَدْنٍ غَرَسَهَا رَبِّی بِیدِهِ
امام راستگو(ع) در عظمت طوبی فرمود: طوبی درختی از جنت عَدْن میباشد که خدا آن را با دست خود کاشته میباشد.
حر عاملی، وسائل الشیعة، ۱۴۱۲ق، ج۲۴، ص۳۲۴
در حدیثی از امام علی(ع)، در اولیه شعبان به فرمان خدا در پردیس باز گردیده و به درخت طوبی دستور میدهد تا شاخه‌هایش را بر روی جهان بگسترد، اجرا این ماه، مانند چنگ زدن به شاخه‌های این درخت بوده و فرد را بهشتی می‌نماید.[۳]

مطابق احادیث درخت طوبی یک کدام از تعدادی چیزی میباشد که پروردگار با دست توان خود آنان را کردار کرده است.[۴]

در حدیثی از نبی اکرم(ص) در زمینه ی درخت طوبی سوال شد. حضرت فرمود اصلِ آن درخت در منزل اینجانب میباشد و فرع آن بر اهل فردوس. دقایقی آن‌گاه فرد دیگری همین سؤال را پرسید و حضرت فرمود: طوبی در منزل علی(ع) میباشد. حاضرین با تعجب انگیزه تفاوت جواب را پرسیدند، رسول(ص) فرمود: منزل اینجانب و علی(ع) در پردیس در یک جای میباشد.[۵]

در احادیث میباشد که نبی پروردگار (ص) فاطمه را زیاد می‌بوسیدو زیرا به حیث عايشه بوسیدن فاطمه امری نامتعارف بود، پیامبر خداوند (ص) به عایشه اعلام کرد: وقتی كه منرا در رخداد اسراء به عرش بردند، وارد فردوس شدم، جبرئیل منرا مجاورت درخت طوبی موفقیت و از میوه‌های آن به اینجانب اعطا کرد و اینجانب خوردم. خدا آن را تبديل به آب در پشت اینجانب كرد. زمانی به زمین نزد خديجه آمدم، وی به فاطمه باردار شد، هیچ هنگامی فاطمه را نبوسیدم مگر این كه بوی به عبارتی درخت طوبی را از وی استشمام کردم.[۶]