???? ???? ???????

دهلی یکی کهن‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای هند میباشد که سوابق‌ای ۵۰۰۰ ساله داراست.
این شهر تا به امروز ۱۱ توشه ویران و نوسازی گردیده و آمیخته‌ای میباشد از جامعه سنتی و امروزی با حضور مذهب ها، قومیت‌ها و فرهنگ و تمدن‌های گوناگون.دهلی در منطقه مرکزی نصفه شمالی هند و در کنار دریا غربی رود یامونا واقع گردیده و دارنده ۲۳۹ متر طول از سطح دریا میباشد. تشریفات مشهد
حجم حیطه پایتختی ملی دهلی موازی ۱۴۸۳ کیلومتر مربع میباشد که ۷۰۰ کیلومتر آن منطقه شهری و ۷۴۳ کیلومتر مربع حیطه روستایی میباشد.
دهلی دارنده سه فصل آب و هوایی میباشد: فصل باران‌های موسمی یا این که مانسون از نخستین ماه جون به بازه ۴ تا ۵ ماه، فصل سوز‌و‌سرما از نخستین ماه نوامبر به برهه زمانی ۴ ماه، و فصل گرما.
شهر دهلی دارنده جاذبه‌های توریسم زیادی میباشد به عنوان مثال آرامگاه همایون، قلعه سرخ، مسجد جامع، آرامگاه صوفی والا هند خواجه نظام الدین اولیا و بناهای تاریخی متعددی از مجال حکومت‌های متفاوت.
دهلی تازه پایتخت مرزو بوم هند و بخشی از حوزه‌ پایتخت ملی دهلی میباشد که پایگاه هر سه قوه دولت هند میباشد.
دهلی اثرها باستانی های متعددی داراست ک یک کدام از آنان مسجد عالم نما یا این که مسجد جامع دهلی میباشد.

مسجد جامع دهلی
معماری مسجد جامع دهلی
معماری مسجد جامع هند (مسجد قوت الاسلام) ترکیبی از مدل‌های معماری هندی و اسلامی میباشد.
این مسجد بوسیله قطب الدین ایبک، او‌لین فرمانروا سلسله غوری در هند، در قرن سیزدهم میلادی ساخته شد.
در تشکیل داد این مسجد از ارکان معماری هندی مانند منار (مناره) مصرف شده میباشد. قطب منار یکی‌از بلندترین مناره‌های عالم میباشد که تحت عنوان بخشی از این مسجد تشکیل‌شده.همینطور در پیاده سازی داخلی مسجد از ردیف‌های حجاری گردیده و تزئینات هندی مصرف شده میباشد.
این تزئینات دربرگیرنده نقش‌پررنگ‌های گیاهی و هندسی میباشد که علامت‌دهنده تأثیر معماری هندی بر این بنای اسلامی میباشد.
به صورت کلی، مسجد جامع هند مثال‌ای بارز از معماری هندو-اسلامی میباشد که در آن ارکان معماری هندی و اسلامی به صورت هماهنگ با یکدیگر مخلوط گردیده‌اند و یکی‌از مهمترین اثر ها معماری عصر سلاطین دهلی به حساب میآید.

مسجد جامع دهلی

مسجد جامع دهلی را به اسم های مختلفی میشناسند. همینطور از آن تحت عنوان «مسجد عالم نما» که به «مسجد منعکس شدن دنیا» و «مسجد جامی» خاطر میگردد.این اسم ها عظمت و مداقه این مسجد نمادین در دهلی را پر رنگ می نماید.

مسجد جامع دهلی (Jama Masjid) یک کدام از وسیع ترین و محبوبترین مساجد مرزو بوم هند به حساب میآید.
این مسجد به فرمان پاد شاه عالم پنج‌مین امپراتور گورکانی هند و تولید کننده تاج محل، در سالهای در بین ۱۶۵۰ تا ۱۶۵۶ میلادی/ ۱۰۶۰ تا ۱۰۶۶ هجری قمری تاسیس شده است.
مسجد جامع دهلی روبروی قلعه سرخ در نصیب دهلی قدیم قرار گرفته و یکی مرکز ها اصلی مسلمان‌ها در هند به حساب آورده می شود.این مسجد با اسم “مسجد دنیا نما” نیز حافظه میگردد به دلیل آنکه بر روی ناحیه ای مرتفع نسبت به اطرافش جای دارد و منظره بسیار زیبایی پیش روی عبادت کنندگان و گردشگران می‌گذارد.
محوطه این مسجد ظرفیت ۲۵ هزار نفر را دارااست و یکی شایسته ترین جای ها برای برگزاری اعیاد و پای کوبی های مسلمان‌ها محسوب می‌شود. به وقت رمضان و همینطور در حین هایی همانند عید قربان دراین جا پر نمک و حالا عجیبی برپا می‌گردد.مسجد جامع دهلی تازه در سال ۱۶۴۴ تشکیل شده و جزو اثرها جالب ارثیه از زمانه امپراطوری مغول در هند میباشد.
ظرفیت این مسجد دستکم ۲۵ هزار نفر میباشد که در جشنهای مذهبی و مراسمات اساسی، عموم بسیار بیشتری به مسجد جامع دهلی تازه مراجعه میکنند.
این مسجد دارنده سه دروازه بلندمرتبه، چهار ساختمان بلند و دو مناره بلند ۴۰ متری میباشد و از نوارهای ماسه سنگ های قرمز رنگ و مرمر سپید صیقلی تاسیس شده است. معمار مسجد جامع دهلی مدرس خلیل میباشد، وی این سازه را بر طبق مدل معماری اسلامی- هندی پیاده سازی نموده است.

قسمت های متفاوت مسجد زیبای دنیا نما
قسمت های گوناگون مسجد جامع در هند با خصوصیات و عنایت اختصاصی خویش معین می‌گردد.

دروازه های ورودی
مسجد جامع دهلی دارنده دروازه های ورودی زیادی میباشد که ورودی اساسی آن در بخش شرقی بنا جای‌دارد.
این دروازه‌ها با کنده‌کاری‌های بغرنج، ردیف‌ها و طاق‌های قشنگ تر و تمیز گردیده و بر عظمت مسجد افزوده میباشد.
ورودی شرقی به تراس وسیعی منتهی میشود که میتواند بیشتراز ۱۰۰۰۰ نفر را در خویش مکان دهد و دارنده آبگینه مرکزی برای وضو به دست آوردن میباشد.

مسجد جامع دهلی

صحن یا این که ایوان مسجد

صحن مسجد جامع، محوطه ای مرکزی میباشد که تحت عنوان فضای تجمع شغل می نماید و جزء ضروری معماری مسجد میباشد.
مکانی میباشد که نمازگزاران میتوانند برای نماز و عمل های جمعی گرد هم آیند.
ایوان یکی خصوصیت های اساسی مسجد میباشد که محیطی آهسته و گسترده را برای ایفا مذهبی و رویدادهای اجتماعی مهیا می نماید.

دهلی یکی کهن‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای هند میباشد که سوابق‌ای ۵۰۰۰ ساله داراست.
این شهر تا به امروز ۱۱ توشه ویران و نوسازی گردیده و آمیخته‌ای میباشد از جامعه سنتی و امروزی با حضور مذهب ها، قومیت‌ها و فرهنگ و تمدن‌های گوناگون.دهلی در منطقه مرکزی نصفه شمالی هند و در کنار دریا غربی رود یامونا واقع گردیده و دارنده ۲۳۹ متر طول از سطح دریا میباشد. تشریفات مشهد
حجم حیطه پایتختی ملی دهلی موازی ۱۴۸۳ کیلومتر مربع میباشد که ۷۰۰ کیلومتر آن منطقه شهری و ۷۴۳ کیلومتر مربع حیطه روستایی میباشد.
دهلی دارنده سه فصل آب و هوایی میباشد: فصل باران‌های موسمی یا این که مانسون از نخستین ماه جون به بازه ۴ تا ۵ ماه، فصل سوز‌و‌سرما از نخستین ماه نوامبر به برهه زمانی ۴ ماه، و فصل گرما.
شهر دهلی دارنده جاذبه‌های توریسم زیادی میباشد به عنوان مثال آرامگاه همایون، قلعه سرخ، مسجد جامع، آرامگاه صوفی والا هند خواجه نظام الدین اولیا و بناهای تاریخی متعددی از مجال حکومت‌های متفاوت.
دهلی تازه پایتخت مرزو بوم هند و بخشی از حوزه‌ پایتخت ملی دهلی میباشد که پایگاه هر سه قوه دولت هند میباشد.
دهلی اثرها باستانی های متعددی داراست ک یک کدام از آنان مسجد عالم نما یا این که مسجد جامع دهلی میباشد.

مسجد جامع دهلی
معماری مسجد جامع دهلی
معماری مسجد جامع هند (مسجد قوت الاسلام) ترکیبی از مدل‌های معماری هندی و اسلامی میباشد.
این مسجد بوسیله قطب الدین ایبک، او‌لین فرمانروا سلسله غوری در هند، در قرن سیزدهم میلادی ساخته شد.
در تشکیل داد این مسجد از ارکان معماری هندی مانند منار (مناره) مصرف شده میباشد. قطب منار یکی‌از بلندترین مناره‌های عالم میباشد که تحت عنوان بخشی از این مسجد تشکیل‌شده.همینطور در پیاده سازی داخلی مسجد از ردیف‌های حجاری گردیده و تزئینات هندی مصرف شده میباشد.
این تزئینات دربرگیرنده نقش‌پررنگ‌های گیاهی و هندسی میباشد که علامت‌دهنده تأثیر معماری هندی بر این بنای اسلامی میباشد.
به صورت کلی، مسجد جامع هند مثال‌ای بارز از معماری هندو-اسلامی میباشد که در آن ارکان معماری هندی و اسلامی به صورت هماهنگ با یکدیگر مخلوط گردیده‌اند و یکی‌از مهمترین اثر ها معماری عصر سلاطین دهلی به حساب میآید.

مسجد جامع دهلی

مسجد جامع دهلی را به اسم های مختلفی میشناسند. همینطور از آن تحت عنوان «مسجد عالم نما» که به «مسجد منعکس شدن دنیا» و «مسجد جامی» خاطر میگردد.این اسم ها عظمت و مداقه این مسجد نمادین در دهلی را پر رنگ می نماید.

مسجد جامع دهلی (Jama Masjid) یک کدام از وسیع ترین و محبوبترین مساجد مرزو بوم هند به حساب میآید.
این مسجد به فرمان پاد شاه عالم پنج‌مین امپراتور گورکانی هند و تولید کننده تاج محل، در سالهای در بین ۱۶۵۰ تا ۱۶۵۶ میلادی/ ۱۰۶۰ تا ۱۰۶۶ هجری قمری تاسیس شده است.
مسجد جامع دهلی روبروی قلعه سرخ در نصیب دهلی قدیم قرار گرفته و یکی مرکز ها اصلی مسلمان‌ها در هند به حساب آورده می شود.این مسجد با اسم “مسجد دنیا نما” نیز حافظه میگردد به دلیل آنکه بر روی ناحیه ای مرتفع نسبت به اطرافش جای دارد و منظره بسیار زیبایی پیش روی عبادت کنندگان و گردشگران می‌گذارد.
محوطه این مسجد ظرفیت ۲۵ هزار نفر را دارااست و یکی شایسته ترین جای ها برای برگزاری اعیاد و پای کوبی های مسلمان‌ها محسوب می‌شود. به وقت رمضان و همینطور در حین هایی همانند عید قربان دراین جا پر نمک و حالا عجیبی برپا می‌گردد.مسجد جامع دهلی تازه در سال ۱۶۴۴ تشکیل شده و جزو اثرها جالب ارثیه از زمانه امپراطوری مغول در هند میباشد.
ظرفیت این مسجد دستکم ۲۵ هزار نفر میباشد که در جشنهای مذهبی و مراسمات اساسی، عموم بسیار بیشتری به مسجد جامع دهلی تازه مراجعه میکنند.
این مسجد دارنده سه دروازه بلندمرتبه، چهار ساختمان بلند و دو مناره بلند ۴۰ متری میباشد و از نوارهای ماسه سنگ های قرمز رنگ و مرمر سپید صیقلی تاسیس شده است. معمار مسجد جامع دهلی مدرس خلیل میباشد، وی این سازه را بر طبق مدل معماری اسلامی- هندی پیاده سازی نموده است.

قسمت های متفاوت مسجد زیبای دنیا نما
قسمت های گوناگون مسجد جامع در هند با خصوصیات و عنایت اختصاصی خویش معین می‌گردد.

دروازه های ورودی
مسجد جامع دهلی دارنده دروازه های ورودی زیادی میباشد که ورودی اساسی آن در بخش شرقی بنا جای‌دارد.
این دروازه‌ها با کنده‌کاری‌های بغرنج، ردیف‌ها و طاق‌های قشنگ تر و تمیز گردیده و بر عظمت مسجد افزوده میباشد.
ورودی شرقی به تراس وسیعی منتهی میشود که میتواند بیشتراز ۱۰۰۰۰ نفر را در خویش مکان دهد و دارنده آبگینه مرکزی برای وضو به دست آوردن میباشد.

مسجد جامع دهلی

صحن یا این که ایوان مسجد

صحن مسجد جامع، محوطه ای مرکزی میباشد که تحت عنوان فضای تجمع شغل می نماید و جزء ضروری معماری مسجد میباشد.
مکانی میباشد که نمازگزاران میتوانند برای نماز و عمل های جمعی گرد هم آیند.
ایوان یکی خصوصیت های اساسی مسجد میباشد که محیطی آهسته و گسترده را برای ایفا مذهبی و رویدادهای اجتماعی مهیا می نماید.