یا این که حارث اعور، تابعی کوفی (درگذشت ۶۵ق)، از اصحاب امام علی(ع) و از اول بیعتکنندگان با وی در مدینه بود. حارث اعور روایات و خطبههای امیرمؤمنان (ع) را مینوشت و به نوشته شوشتری، وی اولیه گردآورنده خطبههای امام علی (ع) تشریفات مشهد میباشد.
احادیث بخش اعظمی به گزارش حارث در کتابهای شیعه و اهلسنّت آمده میباشد. او از امام علی(ع)، عبدالله بن مسعود و زید بن اثبات حدیث نقل کرده و بخش اعظمی از وی حدیث نقل کردهاند. ذهبی از حارث با عناوینی زیرا علامه، عالم، امام و کثیرالعلم خاطر نموده است.
نسب
نسب بی نقص او حارثبن عبدالله بن کعببن اسدبن خالد (یخلُد) بن حوث میباشد.[۱] اسم اورا حرث نیز نقل کردهاند.[۲] در برخی منابع اسم بابا او عبید آمده میباشد.[۳]
حارث به شاخه حوث از بستگان هَمدان منسوب میباشد.[۴] برخی نیز اورا خارَفی/ خارِفی دانستهاند،[۵] که ظاهراً تصحیف حوثی میباشد.[۶] خویشان همدان از قبایل یمنی بودند که بعد از تأسیس شهر کوفه در سال ۱۷ق بهاین شهر کوچانده شدند و در آنجا سکنا گزیدند؛ [۷] ازاینرو، تا قبلا مجال، اطلاعی از معاش حارث در اختیار وجود ندارد.
لقب
لقب حارث، ابوزهیر بود [۸] و زیرا تنها یک دیده داشت به اَعوَر آوازه یافت.[۹] در منابع گاه از حارث اعور، فارغ از بیان اسم پدرش، خاطر گردیده که موجب شدهاست برخی رجالیان اورا حارثبن قیس، برخی حارثبن عبداللّه و بعضی حارثبن غیث بدانند، هر یک سری که به احتمال زیاد، حارث اعور به عبارتی حارث بن عبداللّه اعور میباشد.[۱۰]
فامیل و فرزندان حارث
از خویشاوندان و فرزندان حارث اگاهی دقیقی در چنگ وجود ندارد. ابنعساکر،[۱۱] به گزارش واقدی، از شخصی به اسم عبدالرحمانبن حارثبن عبداللّه همدانی کوفی خاطر کرده که در سال ۴۳ هجری، به یاروهمدم عبدالرحمان بن خالد بن ولید، در فتوحات کمپانی داشته و زیرا از خبرهترین اشخاص در اکانت بوده میباشد، اورا بر شغل غنایم گمارده بودند. وی سهمی را که از غنایم برایش در لحاظ گرفته بودند نپذیرفت. ظاهرآ این شخص پسر حارث بوده و اوصافی که از وی نام برده، برای مثال اینکه بر دانش اکانت احاطه داشته، شاهدی بر این مدعاست.
همینطور سعید بن عمرو (برادرزاده حارث) یک کدام از راویان او بوده میباشد.[۱۲] یک کدام از نوادگان وی، به اسم حارثبن محمدبن حارث، نیز از راویان شیعه بوده میباشد.[۱۳] روضه خوان بهائی و بابا او، که از نسل حارث بودهاند، به حارثی و همْدانی ملقب گردیدهاند.
وفات
حارث اعور در سال ۶۵ قمری، در زمان عبدالله بن زبیر، در کوفه درگذشت.[۱۴] سازه به وصیت حارث، عبدالله بن یزید خطمی (دلیل ابنزبیر در کوفه) بر پیکر او نماز گزارد.[۱۵] این دستور می تواند حاکی از ملازمت حارث با زبیریان و اعتراض وی به امویان باشد.
رده علمی
ذهبی[۱۶] از حارث با عناوینی زیرا علامه، دانا، امام و کثیرالعلم خاطر نموده است.[۱۷] حارث را کار کشته در دانش اکانت و نیز فرایض (شیوه به حساب آوردن و تقسیم ارثیه میت در بین ورثه) دانسته[۱۸] و یاداش را ستودهاند.[۱۹] یعقوبی[۲۰]اورا در زمره اصحاب دانشمند علی (ع) برشمرده و ابنسیرین اورا در شمار پنج فقیه و عالم سرشناس کوفه اسمبرده میباشد.[۲۱] همینطور اورا از اصحاب ابن مسعود دانستهاند
در دانش حدیث
حارث از امیر مؤمنان(ع) ، عبدالله بن مسعود و زید بن اثبات حدیث نقل نموده است.[۲۳] روحانی طوسی[۲۴] اسم حارث را فی مابین اصحاب امام حسن(ع) نیز آورده میباشد. در تعبیر فرات کوفی[۲۵] نیز روایتی از او به گزارش امام حسین(ع) آمده میباشد. ابواسحاق سَبیعی همْدانی، ضحاک بن مزاحم، عامر شَعْبی، عطاء بن ابیرباح و سعیدبن عمرو (برادرزاده حارث) از وی حدیث نقل کردهاند.[۲۶] در منابع اهلسنّت آورده شده میباشد که امام حسن(ع) و امام حسین(ع) از حارث اعور درباره روایات پدرشان سؤال میکردند. [۲۷] ابن شاذان [۲۸] به انتقاد این گزارشها پرداخته میباشد. ابن سعد[۲۹] اسم حارث را در طبقه در آغاز تابعین کوفه آورده میباشد
یا این که حارث اعور، تابعی کوفی (درگذشت ۶۵ق)، از اصحاب امام علی(ع) و از اول بیعتکنندگان با وی در مدینه بود. حارث اعور روایات و خطبههای امیرمؤمنان (ع) را مینوشت و به نوشته شوشتری، وی اولیه گردآورنده خطبههای امام علی (ع) تشریفات مشهد میباشد.
احادیث بخش اعظمی به گزارش حارث در کتابهای شیعه و اهلسنّت آمده میباشد. او از امام علی(ع)، عبدالله بن مسعود و زید بن اثبات حدیث نقل کرده و بخش اعظمی از وی حدیث نقل کردهاند. ذهبی از حارث با عناوینی زیرا علامه، عالم، امام و کثیرالعلم خاطر نموده است.
نسب
نسب بی نقص او حارثبن عبدالله بن کعببن اسدبن خالد (یخلُد) بن حوث میباشد.[۱] اسم اورا حرث نیز نقل کردهاند.[۲] در برخی منابع اسم بابا او عبید آمده میباشد.[۳]
حارث به شاخه حوث از بستگان هَمدان منسوب میباشد.[۴] برخی نیز اورا خارَفی/ خارِفی دانستهاند،[۵] که ظاهراً تصحیف حوثی میباشد.[۶] خویشان همدان از قبایل یمنی بودند که بعد از تأسیس شهر کوفه در سال ۱۷ق بهاین شهر کوچانده شدند و در آنجا سکنا گزیدند؛ [۷] ازاینرو، تا قبلا مجال، اطلاعی از معاش حارث در اختیار وجود ندارد.
لقب
لقب حارث، ابوزهیر بود [۸] و زیرا تنها یک دیده داشت به اَعوَر آوازه یافت.[۹] در منابع گاه از حارث اعور، فارغ از بیان اسم پدرش، خاطر گردیده که موجب شدهاست برخی رجالیان اورا حارثبن قیس، برخی حارثبن عبداللّه و بعضی حارثبن غیث بدانند، هر یک سری که به احتمال زیاد، حارث اعور به عبارتی حارث بن عبداللّه اعور میباشد.[۱۰]
فامیل و فرزندان حارث
از خویشاوندان و فرزندان حارث اگاهی دقیقی در چنگ وجود ندارد. ابنعساکر،[۱۱] به گزارش واقدی، از شخصی به اسم عبدالرحمانبن حارثبن عبداللّه همدانی کوفی خاطر کرده که در سال ۴۳ هجری، به یاروهمدم عبدالرحمان بن خالد بن ولید، در فتوحات کمپانی داشته و زیرا از خبرهترین اشخاص در اکانت بوده میباشد، اورا بر شغل غنایم گمارده بودند. وی سهمی را که از غنایم برایش در لحاظ گرفته بودند نپذیرفت. ظاهرآ این شخص پسر حارث بوده و اوصافی که از وی نام برده، برای مثال اینکه بر دانش اکانت احاطه داشته، شاهدی بر این مدعاست.
همینطور سعید بن عمرو (برادرزاده حارث) یک کدام از راویان او بوده میباشد.[۱۲] یک کدام از نوادگان وی، به اسم حارثبن محمدبن حارث، نیز از راویان شیعه بوده میباشد.[۱۳] روضه خوان بهائی و بابا او، که از نسل حارث بودهاند، به حارثی و همْدانی ملقب گردیدهاند.
وفات
حارث اعور در سال ۶۵ قمری، در زمان عبدالله بن زبیر، در کوفه درگذشت.[۱۴] سازه به وصیت حارث، عبدالله بن یزید خطمی (دلیل ابنزبیر در کوفه) بر پیکر او نماز گزارد.[۱۵] این دستور می تواند حاکی از ملازمت حارث با زبیریان و اعتراض وی به امویان باشد.
رده علمی
ذهبی[۱۶] از حارث با عناوینی زیرا علامه، دانا، امام و کثیرالعلم خاطر نموده است.[۱۷] حارث را کار کشته در دانش اکانت و نیز فرایض (شیوه به حساب آوردن و تقسیم ارثیه میت در بین ورثه) دانسته[۱۸] و یاداش را ستودهاند.[۱۹] یعقوبی[۲۰]اورا در زمره اصحاب دانشمند علی (ع) برشمرده و ابنسیرین اورا در شمار پنج فقیه و عالم سرشناس کوفه اسمبرده میباشد.[۲۱] همینطور اورا از اصحاب ابن مسعود دانستهاند
در دانش حدیث
حارث از امیر مؤمنان(ع) ، عبدالله بن مسعود و زید بن اثبات حدیث نقل نموده است.[۲۳] روحانی طوسی[۲۴] اسم حارث را فی مابین اصحاب امام حسن(ع) نیز آورده میباشد. در تعبیر فرات کوفی[۲۵] نیز روایتی از او به گزارش امام حسین(ع) آمده میباشد. ابواسحاق سَبیعی همْدانی، ضحاک بن مزاحم، عامر شَعْبی، عطاء بن ابیرباح و سعیدبن عمرو (برادرزاده حارث) از وی حدیث نقل کردهاند.[۲۶] در منابع اهلسنّت آورده شده میباشد که امام حسن(ع) و امام حسین(ع) از حارث اعور درباره روایات پدرشان سؤال میکردند. [۲۷] ابن شاذان [۲۸] به انتقاد این گزارشها پرداخته میباشد. ابن سعد[۲۹] اسم حارث را در طبقه در آغاز تابعین کوفه آورده میباشد
تشریفات عروسی اقتصادی و مقرونبهصرفه در مشهد – کیفیت با بودجه محدود