???? ???? ???????

حمایت از امام علی(ع) نزد معاویه
به نقل از علی بن حسین مسعودی تاریخ‌نگار شیعه، معاویه از عدی پرسید: پسرانت چه شدند؟ وی اظهار کرد که در سپاه علی(ع) کشته شدند. معاویه اظهار کرد: علی با تو منصفانه اخلاق نکرد که فرزندان خویش را نگه داشت و فرزندان تو‌را به دم تیغ ارسال کرد. عدی اظهار‌کرد: «خیر؛ به معبود اینجانب به انصاف خلق نکردم که علی کشته شد و اینجانب هنوز تشریفات مشهد زنده‌ام!»[۳۳]

وی همینطور معاویه را از بدگویی درباره علی(ع) برحذر داشت و اذعان کرد: «به آفریدگار ای معاویه! دل‌هایی که پر از کینه تو بودند، هنوز در سینه‌هایمان می‌تپند و شمشیرهایی که در صف علی با تو جنگید بر دوش‌مان مکان دارا هستند. در‌صورتی‌که از روی بدخواهی و نیرنگ، به اندازه مسافت بین دو انگشتِ گشوده به ما مجاورت شوی، ما به اندازه یک وجب به تو مجاورت خوا‌هیم شد. و هر آینه براندن گلو و تنگ شدن نفس در سینه، برای ما سهل‌خیس از آن میباشد که بدگویی درباره علی بشنویم.»[۳۴]

ابراهیم بن محمد بیهقی ادیب قرن سوم قمری در کتاب المحاسن و المساوی گفتگوی دیگری فی مابین عدی و معاویه را نقل نموده است. در‌این رای زنی معاویه از عدی خواست که علی(ع) را برای وی تعریف نماید. عدی اظهار‌کرد:‌ «به آفریدگار قسم و سوگند وی دوراندیش و نیرومند بود، قاطعانه صحبت می‌اعلام کرد، به بخشید حکمرانی می کرد...» معاویه با شنیدن سخنان وی گریست و اعلام کرد: شکیبایی تو در فراق وی چه طور میباشد؟ عدی جواب بخشید: «همچون طاقت زنی که فرزندش را در آغوشش رمز بریده باشند؛ خیر اشکش کم آب خواهد شد و خیر شیون‌اش نقطه نهایی یابد.»[۳۵] روحانی عباس قمی (درگذشته ۱۳۵۹ق) نیز آن را در سفینة البحار آورده میباشد.[۳۶]

این رای زنی در برخی دیگر از منابع به ضرار بن ضمره منسوب شده میباشد.[۳۷]

شفاعت کردن نزد مختار
به گفته محمدهادی یوسفی غروی (زاده ۱۳۲۷ش) متفحص تاریخ اسلام، عدی بن حاتم در قیام مختار خیر جزو ملازمان وی بود و خیر جزو مخالفانش.[۳۸] در مبارزه جبانة السبیع که دربین مختار ثقفی و مخالفانش فیس بخشید، گروهی از قوم طیء که جزو معارضان مختار بودند، اسیر شدند،[۳۹] عدی بن حاتم آن‌ها‌را در نزد مختار شفاعت کرد و مختار آنان را آزاد کرد.[۴۰] همینطور خانواده حکیم بن طفیل طائی از لشکریان قدمت بن سعد در اتفاق کربلا، از عدی بن حاتم خواستند که او‌را نزد مختار شفاعت نماید. هنگامی عدی برای وی نزد مختار شفاعت کرد، مختار بیان کرد:‌ چه‌گونه جایز می‌بینی که برای یکی قاتلان حسین طلب شفاعت کنی؟! عدی اذعان کرد بر وی لاف بسته‌اند. مختار اعلام‌کرد در شرایطی‌که اینگونه میباشد اورا به تو وامی‌گذاریم. ولی پیش از آن، یاران مختار از خوف اینکه مختار شفاعت عدی را بپذیرد، حکیم بن طفیل را به قتل رساندند.[۴۱]

منزلت حدیثی
روحانی طوسی او‌را از اصحاب فرستاده(ص)[۴۲] و امام علی(ع)[۴۳] شمرده میباشد. وی احادیثی از امام علی داستان نموده است.[۴۴] همینطور روایاتی از وی در درست بخاری نقل گردیده است.[۴۵]

حمایت از امام علی(ع) نزد معاویه
به نقل از علی بن حسین مسعودی تاریخ‌نگار شیعه، معاویه از عدی پرسید: پسرانت چه شدند؟ وی اظهار کرد که در سپاه علی(ع) کشته شدند. معاویه اظهار کرد: علی با تو منصفانه اخلاق نکرد که فرزندان خویش را نگه داشت و فرزندان تو‌را به دم تیغ ارسال کرد. عدی اظهار‌کرد: «خیر؛ به معبود اینجانب به انصاف خلق نکردم که علی کشته شد و اینجانب هنوز تشریفات مشهد زنده‌ام!»[۳۳]

وی همینطور معاویه را از بدگویی درباره علی(ع) برحذر داشت و اذعان کرد: «به آفریدگار ای معاویه! دل‌هایی که پر از کینه تو بودند، هنوز در سینه‌هایمان می‌تپند و شمشیرهایی که در صف علی با تو جنگید بر دوش‌مان مکان دارا هستند. در‌صورتی‌که از روی بدخواهی و نیرنگ، به اندازه مسافت بین دو انگشتِ گشوده به ما مجاورت شوی، ما به اندازه یک وجب به تو مجاورت خوا‌هیم شد. و هر آینه براندن گلو و تنگ شدن نفس در سینه، برای ما سهل‌خیس از آن میباشد که بدگویی درباره علی بشنویم.»[۳۴]

ابراهیم بن محمد بیهقی ادیب قرن سوم قمری در کتاب المحاسن و المساوی گفتگوی دیگری فی مابین عدی و معاویه را نقل نموده است. در‌این رای زنی معاویه از عدی خواست که علی(ع) را برای وی تعریف نماید. عدی اظهار‌کرد:‌ «به آفریدگار قسم و سوگند وی دوراندیش و نیرومند بود، قاطعانه صحبت می‌اعلام کرد، به بخشید حکمرانی می کرد...» معاویه با شنیدن سخنان وی گریست و اعلام کرد: شکیبایی تو در فراق وی چه طور میباشد؟ عدی جواب بخشید: «همچون طاقت زنی که فرزندش را در آغوشش رمز بریده باشند؛ خیر اشکش کم آب خواهد شد و خیر شیون‌اش نقطه نهایی یابد.»[۳۵] روحانی عباس قمی (درگذشته ۱۳۵۹ق) نیز آن را در سفینة البحار آورده میباشد.[۳۶]

این رای زنی در برخی دیگر از منابع به ضرار بن ضمره منسوب شده میباشد.[۳۷]

شفاعت کردن نزد مختار
به گفته محمدهادی یوسفی غروی (زاده ۱۳۲۷ش) متفحص تاریخ اسلام، عدی بن حاتم در قیام مختار خیر جزو ملازمان وی بود و خیر جزو مخالفانش.[۳۸] در مبارزه جبانة السبیع که دربین مختار ثقفی و مخالفانش فیس بخشید، گروهی از قوم طیء که جزو معارضان مختار بودند، اسیر شدند،[۳۹] عدی بن حاتم آن‌ها‌را در نزد مختار شفاعت کرد و مختار آنان را آزاد کرد.[۴۰] همینطور خانواده حکیم بن طفیل طائی از لشکریان قدمت بن سعد در اتفاق کربلا، از عدی بن حاتم خواستند که او‌را نزد مختار شفاعت نماید. هنگامی عدی برای وی نزد مختار شفاعت کرد، مختار بیان کرد:‌ چه‌گونه جایز می‌بینی که برای یکی قاتلان حسین طلب شفاعت کنی؟! عدی اذعان کرد بر وی لاف بسته‌اند. مختار اعلام‌کرد در شرایطی‌که اینگونه میباشد اورا به تو وامی‌گذاریم. ولی پیش از آن، یاران مختار از خوف اینکه مختار شفاعت عدی را بپذیرد، حکیم بن طفیل را به قتل رساندند.[۴۱]

منزلت حدیثی
روحانی طوسی او‌را از اصحاب فرستاده(ص)[۴۲] و امام علی(ع)[۴۳] شمرده میباشد. وی احادیثی از امام علی داستان نموده است.[۴۴] همینطور روایاتی از وی در درست بخاری نقل گردیده است.[۴۵]