???? ???? ???????

مرکزها اساسی شیعی

حسینیه غفران مآب در شهر لکهنو
نوشته‌ی‌علمیٔ اساسی: امام‌باره آصفی
اِمام‌باره‌ها، بناهایی در میهن هند میباشد که شیعه‌ها برای برگزاری مراسم سوگواری به ویژه در ماه محرم، در آن ها گرد می آیند. امام‌باره گران قدر لکهنو به اسم آصفیه و امام‌باره خرد آن از مهم ترین این بناها میباشد.[۱۹] بعداز جابجایی پایتخت به لکهنو با همت حاکمان و علمای شیعه و اهل ایران، این شهر به راءس سوگواری‌های باشکوه در مناسبت‌های متعدد مذهبی تبدیل شد. نقل میباشد که نواب آصف الدوله، برای رواج مراسم سوگواری مبالغ بخش اعظمی هزینه میکرد؛ برای مثال در مراسم سوگواری ماه محرم از سوی دولت همگی ساله بیش تر از ششصد هزار روپیه هزینه میشد.[۲۰] از سایر جای ‌های مذهبی لکهنو، حسینیه غفران مآب میباشد. این حسینیه محل دفن علمای شهر لکهنو به عنوان مثال سید دلدارعلی نقوی تشریفات مشهد میباشد.[۲۱]

کتابخانه‌ها

تابلوی ورودی کتابخانه ناصریه
کتابخانه ناصریه
نوشته ی علمیٔ اساسی: کتابخانه ناصریه
سید محمد قلی موسوی هندی بابا میرحامد حسین مؤسس کتابخانه ناصریه میباشد. این کتابخانه ابعاد به دست فرزند میرحامد، ناصر حسین، اداره شد که بعداز مرگ ناصر حسین به کتابخانه ناصریه دارای اسم و رسم گشت.[۲۲] کتابخانه ناصریه، حدود ۴۵۰۰۰ کتاب خطی و چاپی باارزش فارسی و عربی داراست.[۲۳] علامه امینی به دلیل مداقه این کتابخانه، به لکهنو مهاجرت کرد و حدود ۴۰۰۰ ورژن خطی آن را ورژن‌برداری کرد.[۲۴]

کتابخانه ممتاز العلماء
کتابخانه ممتاز العلماء،‌ وابسته به محمدتقی بن سید حسین بن سید دلدار علی میباشد. این کتابخانه با حدود دو هزار ورژن خطی از مهم ترین کتابخانه‌های لکهنو و یک کدام از کتابخانه‌های اساسی هندوستان میباشد.[۲۵]

کتابخانه‌ مدرسةالواعظین
نوشته‌علمیٔ اساسی: مکتب الواعظین
کتابخانه مکتب الواعظین، شامل ۲۰۰۰۰ کتاب چاپی و حدود ۱۵۰۰ ورژن خطی میباشد.[۲۶]

منطقههای علمیه

تصویر ورودی مدرسةالواعظین در لکهنو
بعداز سلطه انگلیسی‌ها بر هند و فروپاشی حکومت شیعی اوده ۱۲۷۳ق، ذهن ها و علم ها نو غربی در هند ترویج یافت و علما برای رویارویی با آن و همینطور پناه از علم و مدرسه تشیع، حوزه فرمانروا المدارس را به همت مولانا سید ابوالحسن یک‌سری سال آنگاه و مکتب ناظمیه و مشارع الشرایع را به‌تشویق وی و میرزا محمد عباس علی خان در سال ۱۳۰۸ق و مدرسةالواعظین را به‌ سرپرستی نجم‌العلماء در سال ۱۳۳۸ق در لکهنو تأسیس کردند.[۲۷] گفته‌اند این سه مکتب، نقش محوری در فراگیری و رسیدگی علم ها اسلامی در هند اعمال کردند.[۲۸] در مدرسه های علمیه لکهنو، علم ها نقلی و عقلی تا سطح اجتهاد درس دادن میشد.[۲۹]

از سایر مدرسه های لکهنو می‌اقتدار به مکتب تهیه المکاتب، مکتب امام‌باره غفران مآب و جامعة الزهراء ویژه زنان، اشاره نمود.[۳۰]

اثر ها علمی شیعه ها
سازه بر نقل محققان، شرایط تفحص در طول حضور دولت شیعی در لکهنو به حد مطلوبی رسیده بود.[۳۱] کتاب عبقات الانوار نوشته میر حامدحسین هندی در سخن و عقاید،[۳۲] کتاب لوامع التنزیل (سید علی حائری)، تعبیر روایج القرآن (مفتی محمدعباس) و تفاسیر سوره‌های گوناگون قرآن بوسیله سید العلماء حسین بن دلدارعلی در تعبیروتفسیر و اثرها بیست‌وشش‌گانه مولانا دلدارعلی، اثرها فرزندان مولانا دلدار علی، اثرها متفاوت علی حائری به عنوان مثال کتاب غایه المقصود (۴ جلد در عقاید)، ۱۲۵ جلد تاثیر علمی و ادبی از مفتی عباس، سه جلد کتاب حدیقه الاسلام از محمدحسین متفحص هندی و ۱۴ تاثیر دیگر وی، بیانگر پرورش مطالعه در آن زمان میباشد.[۳۳]

زوال علمی لکهنو
حالت قابل قبولی از فراگیری و بازرسی در لکهنو گزارش کرده‌اند و تا قبل از استقلال پاکستان ۱۹۴۷م، شیعه ها این مرز و بوم ذیل تأثیر مدرسه علمی لکهنو بودند که برخی آموزه‌های آن ها همسویی متعددی با میل‌های صوفیانه داشت.[۳۴] بعد از استقلال پاکستان و تمایل روحانیت آن میهن به حوزه علمیه نجف و آن گاه قم و مشهد، میل‌های صوفیانه به‌‌تدریج، معدود‌رنگ‌خیس و بعد ها عملی مناسک شرعی، اجتماعی و سیاسی آن آیتم دقت بیشتری قرار گرفت.[۳۵] در نصفه دوم قرن بیستم لکهنو از آوازه و پیش‌تازی بازماند. این رکود همزمان با استقلال پاکستان از هند و سفر جمعیت متعددی از شیعه ها هند به پاکستان بود. درین عصر حکومت انگلیس و بعد هندوهای هند، عرصه را بر مسلمانها برای مثال شیعه ها تنگ کردند.[۳۶]

مرکزها اساسی شیعی

حسینیه غفران مآب در شهر لکهنو
نوشته‌ی‌علمیٔ اساسی: امام‌باره آصفی
اِمام‌باره‌ها، بناهایی در میهن هند میباشد که شیعه‌ها برای برگزاری مراسم سوگواری به ویژه در ماه محرم، در آن ها گرد می آیند. امام‌باره گران قدر لکهنو به اسم آصفیه و امام‌باره خرد آن از مهم ترین این بناها میباشد.[۱۹] بعداز جابجایی پایتخت به لکهنو با همت حاکمان و علمای شیعه و اهل ایران، این شهر به راءس سوگواری‌های باشکوه در مناسبت‌های متعدد مذهبی تبدیل شد. نقل میباشد که نواب آصف الدوله، برای رواج مراسم سوگواری مبالغ بخش اعظمی هزینه میکرد؛ برای مثال در مراسم سوگواری ماه محرم از سوی دولت همگی ساله بیش تر از ششصد هزار روپیه هزینه میشد.[۲۰] از سایر جای ‌های مذهبی لکهنو، حسینیه غفران مآب میباشد. این حسینیه محل دفن علمای شهر لکهنو به عنوان مثال سید دلدارعلی نقوی تشریفات مشهد میباشد.[۲۱]

کتابخانه‌ها

تابلوی ورودی کتابخانه ناصریه
کتابخانه ناصریه
نوشته ی علمیٔ اساسی: کتابخانه ناصریه
سید محمد قلی موسوی هندی بابا میرحامد حسین مؤسس کتابخانه ناصریه میباشد. این کتابخانه ابعاد به دست فرزند میرحامد، ناصر حسین، اداره شد که بعداز مرگ ناصر حسین به کتابخانه ناصریه دارای اسم و رسم گشت.[۲۲] کتابخانه ناصریه، حدود ۴۵۰۰۰ کتاب خطی و چاپی باارزش فارسی و عربی داراست.[۲۳] علامه امینی به دلیل مداقه این کتابخانه، به لکهنو مهاجرت کرد و حدود ۴۰۰۰ ورژن خطی آن را ورژن‌برداری کرد.[۲۴]

کتابخانه ممتاز العلماء
کتابخانه ممتاز العلماء،‌ وابسته به محمدتقی بن سید حسین بن سید دلدار علی میباشد. این کتابخانه با حدود دو هزار ورژن خطی از مهم ترین کتابخانه‌های لکهنو و یک کدام از کتابخانه‌های اساسی هندوستان میباشد.[۲۵]

کتابخانه‌ مدرسةالواعظین
نوشته‌علمیٔ اساسی: مکتب الواعظین
کتابخانه مکتب الواعظین، شامل ۲۰۰۰۰ کتاب چاپی و حدود ۱۵۰۰ ورژن خطی میباشد.[۲۶]

منطقههای علمیه

تصویر ورودی مدرسةالواعظین در لکهنو
بعداز سلطه انگلیسی‌ها بر هند و فروپاشی حکومت شیعی اوده ۱۲۷۳ق، ذهن ها و علم ها نو غربی در هند ترویج یافت و علما برای رویارویی با آن و همینطور پناه از علم و مدرسه تشیع، حوزه فرمانروا المدارس را به همت مولانا سید ابوالحسن یک‌سری سال آنگاه و مکتب ناظمیه و مشارع الشرایع را به‌تشویق وی و میرزا محمد عباس علی خان در سال ۱۳۰۸ق و مدرسةالواعظین را به‌ سرپرستی نجم‌العلماء در سال ۱۳۳۸ق در لکهنو تأسیس کردند.[۲۷] گفته‌اند این سه مکتب، نقش محوری در فراگیری و رسیدگی علم ها اسلامی در هند اعمال کردند.[۲۸] در مدرسه های علمیه لکهنو، علم ها نقلی و عقلی تا سطح اجتهاد درس دادن میشد.[۲۹]

از سایر مدرسه های لکهنو می‌اقتدار به مکتب تهیه المکاتب، مکتب امام‌باره غفران مآب و جامعة الزهراء ویژه زنان، اشاره نمود.[۳۰]

اثر ها علمی شیعه ها
سازه بر نقل محققان، شرایط تفحص در طول حضور دولت شیعی در لکهنو به حد مطلوبی رسیده بود.[۳۱] کتاب عبقات الانوار نوشته میر حامدحسین هندی در سخن و عقاید،[۳۲] کتاب لوامع التنزیل (سید علی حائری)، تعبیر روایج القرآن (مفتی محمدعباس) و تفاسیر سوره‌های گوناگون قرآن بوسیله سید العلماء حسین بن دلدارعلی در تعبیروتفسیر و اثرها بیست‌وشش‌گانه مولانا دلدارعلی، اثرها فرزندان مولانا دلدار علی، اثرها متفاوت علی حائری به عنوان مثال کتاب غایه المقصود (۴ جلد در عقاید)، ۱۲۵ جلد تاثیر علمی و ادبی از مفتی عباس، سه جلد کتاب حدیقه الاسلام از محمدحسین متفحص هندی و ۱۴ تاثیر دیگر وی، بیانگر پرورش مطالعه در آن زمان میباشد.[۳۳]

زوال علمی لکهنو
حالت قابل قبولی از فراگیری و بازرسی در لکهنو گزارش کرده‌اند و تا قبل از استقلال پاکستان ۱۹۴۷م، شیعه ها این مرز و بوم ذیل تأثیر مدرسه علمی لکهنو بودند که برخی آموزه‌های آن ها همسویی متعددی با میل‌های صوفیانه داشت.[۳۴] بعد از استقلال پاکستان و تمایل روحانیت آن میهن به حوزه علمیه نجف و آن گاه قم و مشهد، میل‌های صوفیانه به‌‌تدریج، معدود‌رنگ‌خیس و بعد ها عملی مناسک شرعی، اجتماعی و سیاسی آن آیتم دقت بیشتری قرار گرفت.[۳۵] در نصفه دوم قرن بیستم لکهنو از آوازه و پیش‌تازی بازماند. این رکود همزمان با استقلال پاکستان از هند و سفر جمعیت متعددی از شیعه ها هند به پاکستان بود. درین عصر حکومت انگلیس و بعد هندوهای هند، عرصه را بر مسلمانها برای مثال شیعه ها تنگ کردند.[۳۶]